Αποτελέσματα Wrestlemania 42

Αν έπρεπε να περιγράψουμε με μια σύντομη φράση την Wrestlemania του 2026, αυτή θα ήταν «μπορούσαν και καλύτερα». Αρκετοί αγώνες δίχως ουσία, σύντομοι, απουσιάζαν οι αρκετές θεαματικές είσοδοι, εκπλήξεις μεγάλες δεν υπήρχαν και οι ενδιαφέροντες αγώνες μετριούνται με το σταγονόμετρο. Συνολικά είχαμε 7 αλλαγές κατόχου τίτλου στις 8 αναμετρήσεις για ζώνη κάτι που είναι πλέον συνηθισμένο στην σύγχρονη εποχή Wrestlemania  Ας πάμε όμως αναλυτικά στο τι συνέβη στο διήμερο στο Λας Βέγκας.

Night 1 – Σάββατο 18 Απριλίου

Περιμέναμε πολλά περισσότερα με βάση τις καρτέλες των αγώνων. Πολλές διαφημίσεις, αρκετοί σύντομοι αγώνες, ενώ αν πρέπει να μιλήσουμε με νούμερα, μόλις μιάμιση ώρα πάλη, σε ένα τετράωρο πρόγραμμα φορτωμένο με διαφημίσεις και προωθητικά πακέτα κυρίως για το ντοκιμαντέρ του Netflix για τον Hulk Hogan, ενώ με ελάχιστες εξαιρέσεις απουσίαζαν τα promos για την ιστορία των αναμετρήσεων των αγώνων.

Six-Man Tag Team Match

LA Knight, Jey Uso & Jimmy Uso vs. The Vision (Logan Paul & Austin Theory) + IShowSpeed

Είχαμε να κάνουμε με ένα γρήγορο opener match το οποιο διήρκησε λιγότερο από 8 λεπτά. Ο L.A Knight και οι USOS πήραν την νίκη όπως είχαμε προβλέψει στο preview, οπότε καμία έκπληξη. Απλά ένα opening match δίχως να υπάρχει κάποια αξιομνημόνευτη σκηνή, θα μπορούσε να ήταν απλά ένα main event σε επεισόδιο του Smackdown.

Unsanctioned Match

Jacob Fatu vs. Drew McIntyre

Σαφώς καλύτερο από την έναρξη, ένας αγώνας που διέρκησε σχεδόν 15 λεπτά και ήταν ένας τρόπος επιβράβευσης του Jacob Fatu για την παρουσία του στο WWE. Αρκετό βίαιος αγώνας αν και πλέον ο όρος unsanctioned έχει αρκετούς περιορισμούς ως προς το περιεχόμενο, ωστόσο ο McIntyre και ο Fatu, έδωσαν στο κοινό την αίσθηση ενός premium αγώνα και με νικητή όπως τον είχαμε προβλέψει στο preview.

WWE Women’s Tag Team Championship – Fatal 4-Way

Brie Bella & Paige vs. Nia Jax & Lash Legend (c) vs. Charlotte & Alexa vs. Bayley & Lyra

Αν και πιστεύαμε πως έστω την τελευταία στιγμή η Nikki Bella θα μπορούσε να αγωνιστεί καθώς ο τραυματισμός της ήταν απλά για τα social, η Paige πήρε την θέση της όπως είχε διαρρεύσει σε αρκετά ειδησεογραφικά μέσα και μαζί με την Brie Bella έγιναν πρωταθλήτριες Tag Team. Σε ότι αφορά τον αγώνα, είχαμε ένα κλασικό παράδειγμα όπου οι είσοδοι των παλαιστών διαρκούν περισσότερο από τον ίδιο τον αγώνα, αν συνυπολογίσουμε και τις διαφημίσεις, τα promos με το ντοκιμαντέρ για τον Hulk Hogan, τότε τα 8 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα ήταν ελάχιστα.

Women’s Intercontinental Championship

Becky Lynch vs. AJ Lee (c)

Περιμέναμε πολλά περισσότερα από την επιστροφή της AJ Lee στην Wrestlemania, ωστόσο και αυτός ο αγώνας ακολούθησε το ίδιο μονοπάτι με τους περισσότερους της Wrestlemania 42. Αν και θεωρητικά είχαμε να κάνουμε με ένα “Dream Match” αυτό επί της ουσίας θα ίσχυε πριν μια δεκαετία, γιατί “dream match» διάρκειας 8 λεπτών δεν υφίσταται. Νίκη για την Becky Lynch η οποία εξελίσσεται σε σοβαρό heel χαρακτήρα. 

Singles Match

Gunther vs. Seth Rollins

Όπως αναμενόταν, είχαμε να κάνουμε με έναν από τους καλύτερους αγώνες της βραδιάς και της Wrestlemania 42 γενικότερα, ο οποίος διέρκησε 18 λεπτά. Διαφορετικοί παλαιστές στο στυλ, ωστόσο εξαιρετικοί σε αυτό που υπηρετούν και κατάφεραν να δώσουν στο κοινό την αίσθηση μιας premium αναμέτρησης που αρμόζει σε ένα τόσο σημαντικό γεγονός. Λαβές υποταγής, χτυπήματα στο στήθος, o Gunther κυριάρχησε στο ρίγκ, τι έλλειπε; Η σημασία που θα αποκτούσε ο νίκη του Gunther στην διεκδίκηση ενός τίτλου.

Women’s World Championship

Liv Morgan vs. Stephanie Vaquer (c)

Άλλος ένας αγώνας αρκετά υποσχόμενος αλλά τόσο σύντομος που θα μπορούσε να γίντει βίντεοκλιπ. Σε λιγότερο από 7 λεπτά η Liv Morgan με τα γνωστά της heel κόλπα, έγινε η νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια. Αναλογιστείται πόσο «φάουλ» είναι πλέον το WWE. Αγώνας για την ζώνη να διαρκεί λιγότερο από το διαφημιστικό πακέτο…

Undisputed WWE Championship – Main Event

Cody Rhodes (c) vs. Randy Orton

Αν και ήταν ο καλύτερος αγώνας της βραδιάς, απέχει πάρα πολύ από αντίστοιχα main event για Wrestlemania. Εν συντομία ο Cody Rhodes αρκετά φορτισμένος συναισθηματικά κατάφερε με ένα Crossroads να διατηρήσει τον τίτλο. Εξαιρετικό performance από τους δυο, ωστόσο αν το εξετάσουμε μεμονωμένα αυτό που έλλειπε ήταν το «γιατί παλεύουν». Δεν είναι όλες οι αναμετρήσεις ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών, μια φιλιά που προδόθηκε, μαθητής εναντίων δασκάλου…σε δεύτερο επίπεδο, ποιος ο ρόλος του Pat McAFee σε αυτήν την κόντρα. Αν μείνουμε στην ουσία, ναι ήταν ένα καλό παιχνίδι που διήρκησε σχεδόν μισή ώρα, αυτό που έλλειπε ήταν το πώς χτίστηκε αυτή η αναμέτρηση και πόση σημασία είχε στο να βρεθούν αυτοί οι δυο σπουδαίοι παλαιστές στο main event του Σαββάτου. Θα μπορούσαν να το δουλέψουν καλύτερα, Να αναφέρουμε επίσης πως ο Orton καταφέρνει να κάνει μια λιτή είσοδο στην αρένα σε κάτι σημαντικό κάτι που προσδίδει αίγλη στις αναμετρήσεις του.

Night 2 –  Κυριακή 19 Απριλίου

Μικρότερη σε διάρκεια κατά ένα ημίωρο η δεύτερη μέρα της Wrestlemania καθώς είχε έξι αναμετρήσεις έναντι 7 της προηγούμενης, με παρόμοια διάρκεια αλλά με αξιομνημόνευτο main event.

Singles Match

Oba Femi vs. Brock Lesnar

Σε αυτόν τον αγώνα είχαμε ίσως την μεγαλύτερη έκπληξη στην Wrestlemania. Σε λιγότερο από 5 λεπτά, είχαμε highlights από την καριέρα του Brock Lesnar με Suplex και F5, ενώ δίχως να υπάρχει καν κλιμάκωση στον αγώνα ο Oba Femi απλά κέρδισε. Η στιγμή που δεν περίμενε κανείς όμως έγινε αμέσως μετά το τέλος της αναμέτρησης όπου ο Brock Lesnar άφησε τα γάντια και τις μπότες του στο ρίγκ σε ένδειξη ότι σταματάει την καριέρα του αφήνοντας άναυθους τους θεατές αλλά και τους παρουσιαστές που δεν είχαν ενημερωθεί για κάτι τέτοιο. Υπάρχει ένα παρασκήνιο που δεν είχε γίνει γνωστό, το WWE προφανώς ήθελε τον Femi να παίρνει την νίκη από τον Lesnar για να γίνει το νέο Beast του WWE, κόντρα στις δικές μας εκτιμήσεις, ωστόσο ο αγώνας απόσυρσης του Lesnar είχε σχεδιαστεί να γίνει στην Summerslam απέναντι στον Gunther μιας και ο Heyman φέρεται να του είχε υποσχεθεί έναν τέτοιο αγώνα. Ο Λέσναρ μπορεί να ήθελε να αποσυρθεί με τον δικό του τρόπο και έχει ξεκινήσει μια συζήτηση αν το WWE ζητήσει ασφαλιστικά μέτρα, απαιτήσει να αναιρέσει έστω και προσωρινά την απόσυρση του κλπ. ωστόσο εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του RAW και κατά τα φαινόμενα θα ακολουθηθεί το αρχικό πλάνο. Η ουσία είναι πως ούτε αυτή η αναμέτρηση σχεδιάστηκε σωστά, ώστε να αναδειχθεί όπως έπρεπε ο Femi.

Intercontinental Championship – 6-Man Ladder Match

Penta (c) vs. Je’Von Evans, Dragon Lee, JD McDonagh, Rusev, Rey Mysterio

15 λεπτά μιας αναμέτρησης για να διατηρήσει την ζώνη του διηπειρωτικού πρωταθλητή ο Penta. Είχε σημασία η επιστροφή του Rusev; Μια ακόμα συμμετοχή του Rey Mysterio; Προφανώς όχι. Σημαίνει κάτι σπουδαίο αυτή η ζώνη πλέον για τους fans? Μάλλον όχι καθότι ούτε σωστό build up της διεκδίκσης του τίτλου υπάρχει με αθλητές δίχως παρουσία όλη την χρονιά να εμφανίζονται σαν κομήτες ούτε ένα Ladder Match αρμόζει σε μια Wrestlemania. Στο μόνο που θα πρέπει να δώσουμε τα εύσημα είναι στην παραγωγή του αγώνα, χάρη στον επαγγελματισμό των παλαιστών, δεν είχαμε τις γνωστές καθυστερήσεις παλαιστή που περιμένει τον αντίπαλο του πάνω στην σκάλα. Καλύτερα βέβαια να αλλάξουν τον τίτλο και να κάνουν την ζώνη ως Luchadores World Champion ή κάτι αντίστοιχο, παρά να έχουμε τέτοιας ποιότητας αγώνα για την δεύτερη πιο σημαντική ζώνη, των πάλαι ποτέ χρόνων.

United States Championship

Trick Williams vs. Sami Zayn (c)

Κλασικό παιχνίδι που ο Βετεράνος βοηθά τον νέοειστερχόμενο να κάνει ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο και να χτίσει την καριέρα του. Έχει σημασία αυτό να γίνεται σε μια Wrestlemania όπου κανονικά θα πρέπει να επιβραβεύονται οι παλαιστές για την συνολική τους παρουσία; Πάλι θα απαντήσουμε όχι.  Σε λιγότερο από 8 λεπτά κρίθηκε υπέρ του Trick Williams η ζώνη του πρωταθλητή ΗΠΑ με το WWE να μένει περισσότερο στην είσοδο του νέου πρωταθλητή παρά στην ουσία του αγώνα.

Singles Match (Street Fight)

“The Demon” Finn Bálor vs. Dominik Mysterio

Η επιστροφή του “The Demon” σε μια Wrestlemania είναι από μόνη της ένα σημαντικό γεγονός, βέβαια για να είμαστε δίκαιοι το WWE δεν είχε φερθεί και πολύ καλά στην συσκεκριμένη περσόνα του Finn Balor οπότε δεν είχε το ανάλογο ειδικό βάρος που του άξιζε. Από την άλλη ο Dominik Mysterio αν και έχει χτίσει την περσόνα του Heel, το physique του εξακολουθεί να μην πείθει πως ανήκει τον παλαιστικό κόσμο, πόσο μάλλον σε μια Wrestemania. Η αναμέτρηση διέρκησε λίγο παραπάνω από 10λεπτά, ο Demon κυριάρχησε στο ring όπως αναμενόταν, αλλά για μια ακόμη φορά η είσοδος είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία από τον ίδιο τον αγώνα, ενώ μόνο street fight δεν ήταν. Δεν έγινε αγώνας εκτός σταδίου, δεν έγινε καν σε χώρο εκτός παλαίστρας εντός σταδίου, μόνο στον χαρακτήρα της σκληρότητας ενός αγώνα στον δρόμο. Νίκη για τον Balor πάμε παρακάτω..

WWE Women’s Championship

Rhea Ripley vs. Jade Cargill (c)

Λίγο πριν το main event του σπουδαιότερου σόου της χρονιάς, είχαμε έναν αγώνα όπου στα χαρτιά θα έμοιαζε δυνατός και θα προσέφερε συγκινήσεις. Η Rhea Ripley δεν χρειάζεται συστάσεις, ενώ η Jade Cargill ως άλλη Storm με physique που παραπέμπει σε body builder θα μπορούσε να πείσει ως αντίπαλος. Ωστόσο σε 10λεπτά αναμετρήσεις είχαμε ένα underperformance από τις δυο, με την Ripley να παίρνει τελικά τον τίτλο εκμεταλλευόμενη την παρέμβαση της Ivo Sky για να αντιμετωπίσει τις συμμάχους της Cargill, οι οποίες είχαν παρέμβει και αυτές στην αναμέτρηση.

World Heavyweight Championship 

Roman Reigns vs. CM Punk (c)

Έφτασε η ώρα για την μεγάλη αναμέτρηση, η οποία ήταν και το καλύτερο κατά τεκμήριο παιχνίδι της Wrestlemania. Σχεδόν 35 λεπτά με εξαιρετικό performance από τους Punk και Reigns ωστόσο το WWE δεν ξέφυγε από την πεπατημένη οδό που θέλει τον Reigns να ξανάχτίζει την κυριάρχια του μέσω της αποδοχής από την οικογένεια των Σαμόα. Είχαμε προβλέψει πως θα ήταν ενδιαφέρον και για τον ίδιο και για την συγραφική ομάδα αν κατάφερνε να αναδειχθεί μέσω της αμφισβήτησης. Σε ότι αφορά την δράση στο ρίγνγκ είχαμε αρκετή συναισθηματική φόρτιση από τους δυο, μπόλικο trash talking, signature moves με τον έναν να προσπαθεί να κερδίσει κοπιάροντας κινήσεις του άλλου, χτυπήματα στο τραπέζι των σχολιαστών με τους δυο παλαιστές να έχουν εξαντληθεί κυριολεκτικά και παρά τα δυο GTS του Punk, ο Reigns να καταφέρει back to back spears και να παίρνει μια καθαρή νίκη με pinfall απέναντι στον Punk. Σίγουρα δεν μπορεί να συγκριθεί με το ΕΠΟΣ της αναμέτρησης Rhodes vs Reigns στην Wrestlemania 40, αλλά ήταν αγώνας υψηλού επιπέδου, αντάξιος για μια Wrestlemania.